untitled
posted on 20 Oct 2011 22:46 by aestarนี่...
ถ้าสายลมที่เคยพัดผ่านหยุดลง
ถ้าดอกหญ้าที่เคยลู่ล้อลมปลิวกระจายหายไป
ถ้าก้อนดินที่เคยอบอุ่นอยู่ในกอบมือร่วงกราว ฟุ้งกระจาย
เจ้าจะคิดถึงสิ่งเหล่านั้นไหม
นี่...
สิ่งที่เล็กที่สุดที่เจ้าเคยคิดถึงคืออะไร
สิ่งที่ใหญ่เกินตัวแต่เจ้าก็โอบกอดมันไว้เต็มรัก
สิ่งต่างๆที่ผ่านมากับสายลม ชุ่มชื่นดังสายน้ำ
สิ่งไหนบ้างที่เจ้านึกถึง
นี่...
ถ้าพรุ่งนี้ของเจ้าเปียกฝน แดดจ้า หรือมีพายุ
ถ้าพรุ่งนี้ของเจ้าไม่แน่นอนและไม่แน่ใจ
ถ้าพรุ่งนี้ของเจ้า...ไม่มีเรา
บางที เราเองก็นึกไม่ออก
นี่...
คำว่านิรันดร์ไม่เคยยาวนานเลย
คำว่าโดดเดี่ยวก็ไม่เคยเย็นเยียบ
คำว่าโหยหา...ก็ไม่เคยจากลา
ยังร้อนรนอยู่ข้างใน ไม่เคยอดทน
นี่...
ถ้าดวงดาวบนฟ้าร่วงหล่นลงมา
ถ้าหุบเขาร่ำไห้ ธารน้ำสะอึกสะอื้น
ถ้าหินผาเงียบงัน เกลียวคลื่นกลืนหาย
มือของเจ้าจะยังคงจับมือของเราไว้หรือไม่
นี่...
เราไม่รู้หรอกว่าความตายเป็นยังไง
เราไม่รู้ว่าเวลาสุดท้ายจะเป็นยังไง
เราไม่รู้และไม่ได้อยากรู้อะไรนัก
แต่ว่า...เจ้าจะอยู่ที่นั่นใช่มั้ย
นี่...
อย่าไปไหนนะ
edit @ 20 Oct 2011 23:11:39 by Astar Nicovna Le Re'em
#1 By nyotaro on 2011-10-21 20:36